Pamela Kribbe channelt Jeshua

Lieve mensen, mooie mannen en vrouwen,

ik, Jeshua, jullie vriend en broer door de eeuwen heen, ben hier met jullie. Weet dat ik als een gelijke naast jullie sta, en niet boven jullie. Voel mijn aanwezigheid.

Voel mijn hart, nu ik je aanraak, voel mijn liefde. Het geeft mij diepe vreugde jou te omarmen en je te vertellen dat je goed bent zoals je bent. Precies goed! Je hoeft niet te veranderen, je best te doen, te werken aan jezelf. Voel mijn liefde voor jou. Die is puur en eenvoudig. Laat die je hart verwarmen, en geef je over!

Je hoeft je niet langer te beschermen tegen de liefde, want dat is wat jullie doen. Je verlangt er zo naar, je verlangt zo naar innerlijke rust, vrijheid, ontspanning, maar tegelijk houd je die tegen. De zoete omarming van de liefde; die wil je, en toch weer niet. Je bouwt hekken en dammen, verdedigingsmuren, want je bent bang om zo klein en kwetsbaar te zijn als een kind. Wees als een kind, want dat is de brug naar je ziel, naar Thuis. Kind zijn wil zeggen dat je open bent, dat je ervaart, ademt, er bent. Dat je jezelf niet terughoudt, beschermt en maskert, maar er open in staat, al je emoties ervaart en er laat zijn.

Voor velen onder jullie is dit zwaar en moeilijk, bang als jullie zijn geworden voor de heftigheid en diepte van je emoties. Dat komt door een basisgevoel van onveiligheid, waardoor je het gevoel krijgt dat je je moet beschermen tegen het leven, je terug moet trekken, soms zelfs je moet onttrekken aan je lichaam, aan je voelende zelf, aan je kind zijn. Dan word je een uitgedroogde volwassene waar het leven niet meer soepel doorheen vloeit, doordat je afstand wil bewaren, dingen zeker wil weten. Je leeft het leven dan niet ten volle, niet echt. Dat is wel een erg hoge prijs die je betaalt voor je verdedigingsmuren. Zo kom je niet in aanraking met de natuurlijke levensstroom, waarvan de diepte en intensiteit je door het voelen worden aangereikt.

Het voelen is de kern, het wezen van je mens zijn. Daarom heb je een lichaam, heb je vorm aangenomen als een mens van vlees en bloed. Daarom ben je hier, om het te voelen, te ervaren, mee te deinen, mee te stromen op de golven van het leven, de diepte in, de hoogte in, je daaraan over te geven en zo vreugde en vervulling te ervaren, te gaan voelen, te ervaren dat de stroom van het leven een goede is. Het is een stroom die avontuur brengt en vernieuwing, en die je tegelijk naar een dieper en lichter bewustzijn van jezelf leidt, naar wie je bent.

Kortom: het leven is goed. Het leven op aarde is goed.

Maar wanneer er wantrouwen in je leeft, een gevoel van onveiligheid, dan geloof je dat niet, en trek je je terug. Daarmee doe je je ziel pijn, want die wil deelnemen aan het leven op aarde, die wil door jou heen stromen. Maar als mens op aarde beslis jij uiteindelijk daarover, want jij hebt als aardse mens vrije keuze tot je beschikking gekregen. Jij bent de brug van de ziel naar de aarde toe. Jij bent het venster waardoor het licht van de ziel naar binnen straalt. Het is aan jou: sluit je het venster af of zet je het juist open?

Vandaag hebben we het over de nacht van de ziel, de ervaring van een intens afgesloten zijn voor het leven. De nacht van de ziel is in wezen het je afkeren van het levende, stromende, voelende leven. Wanneer je dat doet, is dat, omdat het leven je te veel pijn doet, je bent van binnen verkrampt geraakt. Je zit zo vol weerstand, woede, pijn en angst dat het niet meer gaat. Het openzetten van het venster lijkt onmogelijk te zijn geworden. Je wil er niet meer zijn, je wil dood. ‘Dood’ is dan niet zozeer fysiek sterven, maar eigenlijk wil je niet meer hoeven te voelen. Door de pijn en wanhoop die je ervaart heb je het gevoel verstikt te worden en daarom lijkt het je beter niet meer te hoeven voelen door er niet meer te zijn.

Dit is een van de ergste toestanden waarin je als mens kunt verkeren, omdat het zo diep indruist tegen het wezen van je bestemming op aarde, de bedoelingen van je ziel. Je ziel neemt pijn en zware emoties op de koop toe. Zij aanvaardt die fenomenen, wil er doorheen zelfs, omdat de ziel de beschikking heeft over een perspectief dat verder reikt, verder ziet. Terwijl je als aardse persoonlijkheid lijkt te worden meegesleurd door een grote en onberekenbare golf, heeft de ziel uitzicht over de hele oceaan. Daarom is het zo belangrijk om contact te houden met je ziel in het leven van alledag, want daarin kunnen negativiteit en zwaarte je naar de keel grijpen en voel je soms de moed in je schoenen wegzinken.
Laten we nu de ziel, jouw ziel uitnodigen dieper in te stromen in jouw leven, in jouw zijn. Daarvoor moet je open en kwetsbaar durven zijn, en dammetjes, hekken en muren afbreken. Dat is de wezenlijke poort naar vernieuwing, naar herstel van het leven in jezelf.

Op aarde leven velen van jullie als half doden, als schimmen. Sommigen raken diep verstrikt in een nacht van de ziel. Dan gaat voor je gevoel het venster naar buiten helemaal dicht, en wordt het een strijd op leven en dood. Maar velen onder jullie staan halverwege, niet helemaal dood, maar zeker ook niet levend, en leiden een bestaan in het grijze midden. Er is weliswaar een verlangen naar meer, naar diepte, naar zin, naar werkelijke vreugde en bezieling, maar tegelijk is daar die angst, die weerstand, dat wantrouwen, waardoor de vensters slechts op een kiertje staan.
Ik vraag je nu: zet die vensters open! Laten we dit samen doen. Waar mensen zich verbinden in een gelijke intentie en bereid zijn hun kwetsbaarheid te tonen, stroomt het licht volop binnen. Laat het hier zijn, en stromen.

Voel hoe jij ernaar snakt. Laat de delen van jou die droog zijn komen te staan, overspoeld worden door het zoete licht van liefde, hartelijkheid en warmte. Laat een stroom van licht binnen in je hart. Dit is jouw licht, het licht van je ziel. Misschien neemt het kleuren en vormen aan als je het bij je ziet komen. Speel er in gedachten maar mee, en kijk welk kleed van licht, welke kleuren je ziel om je heen legt, en waar je ziel je wil troosten. Er zijn plekken in je lichaam waar de energie verhard is, afwerend is geworden of minder stromend. Kijk eens of je die kunt zien of voelen. Vraag dan of het licht daar doorheen wil stromen. Wanneer je je zielelicht zo ontvangt, laat het dan helemaal naar beneden gaan tot in je onderbenen en voeten, en verder de aarde in, hier op deze plek. Voel hoe de aarde jou ontvangt. De aarde is een bezield wezen. Zij kent jou en wil je uitnodigen je met haar te verbinden. Voel maar de kracht en aanwezigheid van de aarde onder ons. Verbind je met aarde en hemel, wees een brug, open jezelf. Durf weer te lachen en te huilen. Laat je gevoelens de vrije loop. Je bent hier om in het contact met je gevoel te groeien, te leven en te delen met anderen. Voel ook de aanwezigheid van de andere mensen hier in deze zaal. Voel hun hoop, hun verlangen, hun verdriet en pijn. Zie hoe mooi ze zijn. Voel de verbinding tussen jullie.

Dit is een nieuwe tijd op aarde. Er is verandering op komst. Te lang heeft de mensheid de vensters naar de ziel gesloten gehouden. Dit heeft de energie op aarde terneergedrukt. Angst, geweld, onderdrukking van het gevoel en het gevoelige waren het gevolg. Jullie brengen een nieuwe dageraad. Jullie brengen licht op de aarde en vooral licht in de mensenmaatschappij. Kijk eens wat er gebeurt wanneer jij de vensters open zet naar je ziel en contact maakt met je innerlijk kind dat wil leven, dat wil voelen, dat hier helemaal wil zijn met enthousiasme en bezieling. Wanneer jij dat durft aan te gaan, laat gebeuren in jezelf, dan verspreid je licht naar anderen en laat je zien hoe het kan zijn. Zo beziel je anderen. Dit gebeurt vanzelf. Daarom is innerlijk werk tegelijk ook altijd uiterlijk werk. Wanneer je je opent voor het licht van je ziel wordt dit zichtbaar in de wereld.

Hierbij doe ik een oproep aan jullie, mijn lieve broeders en zusters. Jullie dragen een gezamenlijke verantwoordelijkheid, want jullie zijn hier samen op aarde. Nu is het tijd om jouw fakkel van licht aan te steken en in de wereld te laten zien. Wees die je bent. Verberg jezelf niet langer. Laat je zien in je kracht en je passie, en ook in je kleinheid en kwetsbaarheid. In het helemaal mens zijn word je een brenger van licht, een leraar van de nieuwe tijd. Het gaat niet om het verspreiden van kennis. Het gaat om de liefde. Daar gaat het om. Om het diepe begrip van wat mens zijn inhoudt, de extremen daarvan, de diepten en hoogten in het gevoel. Die te kunnen omvatten met je bewustzijn en in een ander te begrijpen, te tolereren en er je licht op te laten schijnen: dat is lichtwerk.

Liefde in alle eenvoud, dat is het licht van de nieuwe aarde. Elk moment dat je een venster in jezelf openzet naar je diepste gevoel en dat aan een ander durft te laten zien, elke keer dat je in gesprek gaat met degene die jij liefhebt, ontstaat er een draagvlak, een bedding, waarin de liefde wortel kan schieten. En dat kan snel gaan.

Er is maar een enkele bloem nodig die in volle schoonheid ontluikt, en een heel veld dat bar en droog ligt kan daardoor al ontwaken. Jouw voorbeeld kan enorm veel betekenen. Onderschat niet de kracht en oorspronkelijkheid van wat in jouw ziel leeft en tot bloei wil komen. Voel in het midden van onze kring de energie en het licht die nu willen ontwaken. Laat ze er zijn, laat ze je raken, je bent er deel van. Ga mee op de golf van verandering, durf het aan!

Wees een kind dat leeft, speelt en geniet.

© Pamela Kribbe

Tekstredactie: Ben van den Broek