Pamela Kribbe channelt de Aarde

Lieve vrouwen en mannen,

degene die tot jullie spreekt, ben ik, de aarde. Ik groet jullie vanuit mijn hart, een hart dat klopt in ieder van jullie.

Ik stroom door jouw lichaam. Zo ben ik samen met jou, wil ik jou ondersteunen en je geven wat je nodig hebt. In en via je lichaam ben je met mij verbonden. Doorlopend zend ik jou signalen. Luister ernaar, want zo luister je naar mij. Ik spreek tot je via je lichaam.

Neem nu een moment van rust en ontspanning om mijn aanwezigheid binnen in je te voelen.

Je bewustzijn kun je zien als een licht, Stel het je maar voor als een lichtbundel die zich op verschillende manieren kan focussen en zijn licht kan laten schijnen. Je bewustzijn kun je laten werken als een bundel aandacht. Die is op zich neutraal, dus niet denkend in de zin van oordelend of ordenend. Besef dat jij dit bewustzijn bent. Dit bewustzijn is neergedaald in jouw lichaam, in het lichaam waar je nu in leeft.

Vul je lichaam nu met je bewustzijn. Begin bij je voeten … laat je aandacht door je voeten stromen, in stilte, ook je denken is stil. Je voeten vinden dat heerlijk; zo baden ze in jouw aandacht. Voel je licht stromen onder je voeten, door je tenen, door je hiel. Voel hoe het licht ontspannend werkt … Ga dan omhoog met je aandacht … door je enkels heen, door je kuiten naar je knieën en via je dijen naar je bekken. Laat je licht nu stromen in het gebied van je buik … neem er de tijd voor, zodat je je echt verankerd voelt in je lichaam… Voel het licht van je bewustzijn: zacht stromend, neutraal, en kabbelend door je benen en je buik. Voel hoe je gedachten tot rust komen. Probeer eens volledig gewaar te zijn wat er is. Jij bent bewustzijn, jij bent licht…. Als er gedachten zijn, neem die dan gewoon waar zoals je het blaffen van een hond buiten waarneemt. Je neemt het waar, meer niet, je bent het niet. Jij bent niet het blaffen van een hond en jij bent niet je gedachten. Jij bent het bewustzijn dat dit alles waarneemt.

Voel de open ruimte die jouw bewustzijn is. Jij bent die ruimte, de ruimte tussen je gedachten, tussen de vele gewaarwordingen en prikkels in je hoofd en je lijf. Voel hoe vrij dit bewustzijn is, het bewustzijn dat jij bent. Het kijkt naar al die gewaarwordingen, het speelt ermee. Wanneer jouw licht zich zo ongedwongen en vrij, in openheid verbindt met jouw lichaam, dan wordt jouw lichaam, het aardedeel van jou, gevoed. Dit is het meest helende licht dat je ooit kunt ontvangen; het licht van je eigen ziel, van je eigen bewustzijn. Dit licht heeft helende krachten. Laat het maar toestromen naar een plaats in je lichaam waar je spanning hebt verzameld. Die plaats in je lichaam herken je aan zijn kwetsbaarheid. Laat je licht nu, heel stil en zacht naar die kwetsbare plek toe gaan. Zo herstel je de balans binnen in je.

Vandaag wil ik spreken over de stroom van ontvangen in je leven. De diepste vorm van ontvangen, is jezelf helemaal aanvaarden zoals je bent. Dat doe je door met dit licht dat in jou is, te kijken naar je menselijkheid, dus naar je gevoelens, je emoties, je angsten of je koppigheid. Omgeef dit geheel met jouw licht. Zo creëer je een vruchtbare bedding om te ontvangen. Je diepste verlangen als mens is om liefdevol te worden omarmd, opgenomen, te worden gekend, te worden gezien, en in de armen van een liefdevolle medemens te worden opgenomen, te beginnen in die van je moeder. Dat geeft veiligheid en rust. In die veiligheid, in die rust kun je gaan stralen, kun je zijn die je in wezen bent, die je van nature bent, zoals een bloem die uit de knop komt. Wanneer haar bedding vruchtbaar is, komt zij vanzelf tot bloei en gaat ze stralen.

In dit leven is het de bedoeling dat jij die onvoorwaardelijke liefde voor jezelf gaat voelen. Dit is een grote opdracht, omdat er in een menselijk wezen een diepe impuls leeft om de liefde buiten zichzelf te zoeken. Angst en onzekerheid drijven je buiten jezelf. Je probeert, via energieën buiten je, jezelf te voeden, te vullen, je heel te voelen, je gedragen en opgenomen te voelen, erbij te horen. Toch is je weg een andere. Het is je diepste en ook heiligste opdracht jezelf aan te nemen, jezelf helemaal te accepteren, ongeacht alle uiterlijke invloeden, en met dat neutrale liefdevolle licht dat jij bent jezelf te omarmen. Jezelf te omarmen, dus ook met die diepe en donkere lagen die je liever zou verstoppen, die je niet wilt zien. Het instrument waarmee jij jezelf kunt liefhebben, kunt dragen, kunt omarmen, is al bij je. Het is het licht waarover ik sprak, het is het bewustzijn dat jij ten diepste bent. Voel het nog eens diep in je buik. Het is een licht dat niet van deze wereld is, het is niet gebonden aan tijd en ruimte, en ook niet aan vorm. Het is een eeuwig licht dat toch helemaal eigen en uniek is. Voel jouw eigen licht.


Je hebt het licht van je bewustzijn laten rondcirkelen in je benen, in het gebied van je bekken en buik. Nu vraag ik je: ga één trapje hoger, naar het gebied van je zonnevlecht bij je maag. Laat ook daar heel neutraal je licht doorheen stromen. De zonnevlecht is een heel belangrijk centrum. Een paar dagen geleden sprak ik erover hoe jij bemiddelt tussen de stroom van de hemel en de stroom van de aarde, tussen je ziel en je lichaam. Je zonnevlecht vormt hierin letterlijk het midden, is in zeker opzicht de bemiddelaar. De aardse persoon die jij bent, vindt hier zijn of haar basis.

Over die aardse persoonlijkheid wil ik nu iets vertellen. In zekere zin is die als een stuurman die met verschillende invloeden te maken heeft, en die deze invloeden op een evenwichtige manier moet zien te geleiden: de inspiratie van boven, vanuit de ziel, de emotionele krachten vanuit het innerlijk kind en de krachten van het aardse lichaam. En tenslotte de wereld rondom, de uiterlijke invloeden via mensen, situaties, uitdagingen.

De vorige keer besprak ik twee soorten factoren of invloeden die je uit je evenwicht kunnen halen, die storend kunnen werken. De ene was angst, en de andere was controle willen houden en te veel willen; dat laatste doe je door te manipuleren.

Als je nu kijkt naar dat centrum van de zonnevlecht, dan zou je je kunnen voorstellen dat daar je ego zetelt, het deel van jou dat in alle stromen moet bemiddelen en handelend moet optreden in deze wereld van tijd, ruimte en materiële vormen. Het ego zie ik niet als iets slechts, maar als een neutraal gegeven dat nodig is in deze wereld om alle verschillende energiestromen in balans te krijgen, zodat je hier in de aardse sfeer jezelf kunt uitdrukken, kunt geven en ontvangen.


Nu zijn er grofweg twee valkuilen voor dit ego in het midden van je lichaam, in je zonnevlecht. Het kan zichzelf te klein maken of te groot. Als het zichzelf te klein maakt, kruipt het energetisch naar achter in je zonnevlecht en bevindt het zich in een toestand van kramp, angst en zorgen. Je denkt dan voortdurend dat je iets niet kunt, dat je het niet aankunt, dat je niet goed genoeg bent, dat je anderen nodig hebt, dat je machteloos bent. Kijk eens in jezelf of je dat herkent: dat je te midden van de grote krachten, waarmee je in het leven te maken hebt – je zielestroom, de emotionele kindstromen in jezelf, de buitenwereld – vaak het gevoel hebt dat het je te veel wordt, dat het angst oproept, dat je weg wilt kruipen, dat je moeite hebt om ruimte in te nemen en je groot te maken; dat je misschien uitvluchten zoekt, manieren om aan deze werkelijkheid te ontsnappen. Dat zijn vormen van een te klein ego dat door angst wordt geregeerd of soms zelfs geterroriseerd.
Nu is er ook de mogelijkheid dat een ego te groot is. Ook dat laat zich voelen in het gebied van de maag, de zonnevlecht. Dat voelt gezwollen en geforceerd aan. Het wil te veel. Een te groot ego overschat zijn vermogen om dingen naar de hand te zetten. Het probeert dat door te gaan regelen, te willen vormen en sturen. Het denkt doorlopend: ik moet dit regelen, ik wil dat regelen, zonder mij lukt het niet. Het wil controle houden en beperkt zo zijn eigen mogelijkheden. Want wanneer het ego te veel controle wil houden, sluit het zich onherroepelijk af voor de impulsen van de ziel; die impulsen willen doorstromen.
Er is sprake van zoiets als oogkleppen of een tunnelvisie wanneer je dingen teveel vanuit een te groot ego wilt sturen. Ook is er dan vaak weinig contact met het innerlijk kind. De emoties en de emotionele signalen die vanuit het kind naar boven komen, worden vaak genegeerd of als lastig ondervonden. Het ego wil vooruit, op zijn doelen af. Het houdt vast aan zijn tunnelvisie. Kijk eens in jezelf of je dat herkent. Of er momenten zijn of zijn geweest in je leven, waarbij je je vastklampte aan de doelen van het ego, niet durfde los te laten. Beide aspecten leven in mensen. Bij de ene mens heeft soms het aspect van een te klein ego een grotere nadruk, terwijl bij de ander een te zwaar aangezet ego hem of haar parten speelt.

Maar in beide gevallen raak je op den duur afgesneden van je hart, van je ziel, en van je emoties. De manier om terug in je centrum te komen, waardoor je de balans herstelt en je het kanaal naar je ziel en je innerlijk kind openzet, die manier is dat je liefdevol kijkt naar jezelf, en neutraal waarneemt wat je aan het doen bent.
Voed je jezelf met kleinerende onderdrukkende gedachten? Maak je jezelf klein? Maak je daar een verhaal omheen dat het moet en niet anders kan of misschien zelfs goed is? Neem dan afstand van het verhaal; kijk ernaar, zie hoe dat verhaal geregeerd wordt door angst, door een ego dat er niet durft te zijn, dat geen ruimte durft in te nemen en te vertrouwen op zichzelf en de eigen kracht. Omring het met liefde, neutraliteit, mildheid.

Wanneer je ego juist de andere kant opgaat, juist te veel wil vasthouden, bepalen, regelen, zie ook dat dan aan met een milde blik. Lach er eens om, om die rare brokken die je maakt als je te eigenzinnig, te koppig vasthoudt aan een tunnelvisie. Laat jezelf eens verrassen. Herinner je dat het vaak een deugd is om iets niet te weten, om open te staan voor het nieuwe.

Waarom heb ik het vandaag over deze twee vormen van een onevenwichtig ego? Omdat daar de sleutel ligt tot het kunnen ontvangen wat het leven jou wil geven. In beide varianten sluit je je af voor de ontvangende stroom. Je maakt je of te klein of te groot. Door deze tendensen in jezelf te zien en er met een glimlach naar te kijken, kom je vanzelf weer terug in het midden. Voel dat nog eens. Dat je in het midden staat, dat achter of naast jou je ziel staat en voor of naast jou je innerlijk kind. Voel de grote en wijze kracht van jouw ziel. Ze weet zoveel meer dan jij vanuit je menselijke verstand kunt bevatten. Vertrouw haar! Vertrouw je ziel!

Stel je voor dat in jouw zonnevlecht een figuurtje leeft, een man of een vrouw, een figuurtje dat jouw ego vertegenwoordigt. Kijk eens goed! Leunt dat figuurtje voorover en probeert het van alles in orde te maken? Of deinst dat figuurtje juist wat terug naar achter, wordt het hem of haar te veel? Is het overweldigend of roept het angst op? Kijk eens welke beweging jouw ego geneigd is te maken, naar voren of naar achteren. Stel je tenslotte dan voor dat je ego in balans is. Dat deze figuur in jouw zonnevlecht, in je maag, rechtop staat en verbonden is: van boven met je ziel en de hemel, en van onder met de aarde en je lichaam. Voel eens hoe bevrijdend dat is voor het ego, voor je persoonlijkheid., als alles losser en soepeler wordt.
Er is een stroom die jou draagt. En het is een zachte stroom die jou onvoorwaardelijk lief heeft. Laat deze stroom jou bewegen. Laat die jou optillen.

Ik groet jullie allen diep vanuit mijn hart en nodig ieder van jullie uit mee te stromen naar een nieuwe wereld, een nieuwe aarde.

© Pamela Kribbe

Tekstredactie: Ben van den Broek