Pamela Kribbe channelt Maria

Lieve mensen.

Ik ben moeder Maria en begroet jullie allen met vreugde in mijn hart. Het maakt me blij dit moment met jullie te delen, verenigd vanuit één hart. De moederenergie is op aarde lang weggeweest Er zijn wel veel moeders geweest, maar de manier waarop zij hun moederschap uitoefenden, was vaak doorweven met angst, zorg, en zelfs agressie. De moeders van het verleden waren gewonde moeders; zij deden wat ze te doen hadden vanuit een gebrek aan thuis zijn bij zichzelf, vanuit opgejaagd en verstoten zijn uit hun ware aard.

De ware energie van moederschap is heel licht, zacht, en uiterst buigzaam. In de oorspronkelijke moederenergie zit iets belangeloos, zelfloos, maar niet in de zin van jezelf wegcijferen. Er zit een uitbundig geven in, vanuit een overvloed in de moeder zelf. De moeder geeft zelfloos, vermeerdert het leven vanuit haar kern, wil het leven doorgeven en gunt haar kinderen hun eigen zijn, hun eigen individualiteit, hun eigen unieke energie.

Ze wil niet bepalen of vormgeven, alleen doorgeven. Dat wat door haar heen komt, wil ze nog even vasthouden in haar handen, zodat het via die handen wordt gevoed en gekoesterd, wanneer het nog kwetsbaar en klein is. Maar haar handen blijven open, zodat het jonge leven vrij kan uitvliegen, wanneer het daarvoor klaar is en weg wil. Dát is de essentie van het oorspronkelijke moederschap: het leven doorgeven, en in een omhullend gebaar beschermen, wanneer het uiterst kwetsbaar en naakt is, en het daarna volledig vrij laten om de eigen bestemming te vinden. Er zit dus in de beweging van het moederschap een bij zich dragen van het kind, waar ze moederlijke vreugde in schept. Dat is belangeloos, zelfloos, en letterlijk de baarmoeder voor iets anders, voor iets nieuws. Het moederlijke schept vreugde in het aanbieden van die mogelijkheid. Als het nieuwe dan geboren is, is het een stap van binnen naar buiten. Immers, het kind komt uit de baarmoeder, en nu kan de moeder zien wat ze heeft gebaard. Dat vervult haar met vreugde. Met wat er is ontwaakt, uit en door haar heen, kan ze nu in interactie gaan.

Naarmate het kind opgroeit, laat de moeder het langzaam los. Daarbij verliest ze niets. Ze keert terug naar binnen, en geeft weer ander leven door. Ik geef nu het voorbeeld van moeder en kind, maar je kunt dit veel breder zien. Hieronder vallen alle vormen van creativiteit, waarin je ruimte geeft aan iets nieuws, en waarin je dat nieuwe volkomen zelfstandig laat bloeien. Die energie, de liefde van oorspronkelijk moederschap, wordt op aarde ontzettend gemist: in vrouwen, in mannen, en in kinderen. In het verleden was het zorgen voor kinderen bijna uitsluitend een taak voor vrouwen. Dit is iets onnatuurlijks. De mannen moesten zich laten gelden in het maatschappelijke domein – moesten strijden om hun eer, en prestaties leveren – en de vrouwen werden verwezen naar hun privédomein; het moederschap maakte hun identiteit uit. Ze kregen te weinig kans om hun creatieve, unieke energie uit te dragen,, de energie die zegt: dit ben ik, en dit is hoe ik me wil manifesteren.

Als een vrouw alleen maar gevend en dienend mag zijn, raakt ze gefrustreerd, want de mannelijke energie in haar komt dan niet aan bod. Dat is de energie die ‘ik’ zegt en die zich wil laten gelden door zich creatief, instinctief en ook seksueel te uiten. Die creatieve krachten in de vrouw werden onderdrukt, het moederschap moest dit alles compenseren.. Vrouwen compenseerden de onmogelijkheid zich creatief te uiten door zich in het moederschap overmatig beschermend te gedragen, doordat ze hun kinderen niet los konden laten of door juist koud en afstandelijk te zijn – ze voelden immers dat hun iets werd ontnomen doordat ze zich alleen maar mochten richten op het moederschap.

Het moederschap raakte verwrongen; dit ging vaak ten koste van de kinderen, en het sloot de vaders buiten. Dit maatschappelijk spel, zo zou je het kunnen noemen, ging ten koste van iedereen: van zowel de moeders als van de vaders en de kinderen. Het heeft geen zin hierbij naar een schuldige te zoeken, wel om het oorspronkelijke moederschap te herstellen in zowel vrouwen als mannen. Dan kunnen vrouwen hun creatieve kracht weer opbouwen, zichzelf vanuit hun ziel manifesteren, staan voor wie ze zijn. Dan krijgt het moederschap in hun leven een natuurlijke plek, en is het niet langer alles wat hun persoonlijke leven uitmaakt. Het moederschap is één aspect van het zijn. En nogmaals, dat moederschap is evident: het kan zich in een vrouw laten zien via kinderen krijgen, maar kan ook op andere manieren tot uiting komen: via haar werk of in de omgang met anderen. Moederschap is breder dan kinderen op de wereld zetten.

Ik wil je nu vragen om de energie van het moederlijke in jezelf te voelen, in je hart. Als je dat prettig vindt, kun je mij vragen dichterbij te komen om je in contact te brengen met die zachte lieflijke energie. Het is een universele stroom. Die is dus niet van mij, maar van allen. Zonder deze energie zou het universum, zou de schepping niet bestaan. Het is een oer-energie, het is liefde. Laat die stroom toe in je hart. Kijk eens rustig hoe die er voor jou uitziet … hoe die aanvoelt … en laat hem dan doorstromen naar je buik en bekken. Voel eens heel diep hoe deze oorspronkelijke moederenergie je een gevoel van thuis en geborgenheid geeft, waardoor je ontspant …en je tegelijk volledige vrijheid biedt. Stel je maar twee geopende vrouwenhanden voor, zacht en teder. .. jij bevindt je in die handpalmen … ze zijn open. Je kunt elk moment weggaan en je kunt ook elk moment weer terugkomen. Je mag gaan en staan waar je wilt … en die handen zijn er voor jou om even in uit te rusten, en om te beseffen dat je helemaal goed bent zoals je bent: mooi, uniek en geliefd. Je wordt beschermd, er is altijd steun voor jou en liefde vanuit het universum. En die moederhanden die jou omhullen zien jou, ze zien wie je bent. Ze zijn blij als je gaat om je te ontplooien en te ontwikkelen, en ze zijn blij als je terugkomt om je in die handen te nestelen. Het zijn voedende handen, geen dwingende.

Laat de beelden van het verleden los. Ongetwijfeld zullen er in het leven van je biologische moeder verkrampingen en angsten hebben gezeten die er toe hebben geleid dat ze geen natuurlijke moeder voor je was. Vergeef haar daarvoor. Ook al is dit misschien moeilijk gezien de vele gevolgen die het voor je heeft gehad, voel de bereidheid tot vergeven. Wat je hierbij kan helpen: zie haar eens niet louter als je biologische moeder, maar als een moeder uit vele moeders, getekend door een lange geschiedenis van strijd en wreedheid jegens zowel de vrouwelijke als de mannelijke energie. Mannen op hun beurt zijn beroofd geweest van hun vaderschap; vaderschap niet alleen in de zin van het fysieke beschermen van de kinderen, en hen fysiek laten overleven. Vaderschap is emotioneel gezien zoveel meer, heeft te maken met het werkelijk ondersteunen van het kind, van het eigene van het kind, van het kind uitdagen, bemoedigen, een voorbeeld zijn voor het kind. Dit is veel mannen in het verleden, in de loop van de geschiedenis, ontnomen doordat ze letterlijk niet thuis waren, en van alles moesten doen wat hun gevoelsleven beknotte, verarmde. Daardoor konden zij niet de vader zijn die ze in potentie waren. Vrouwen namen dan gedeeltelijk hun rol over. Maar, zoals reeds gezegd, dit gebeurde dan op een verwrongen manier.

Mannen en vrouwen hebben ieder hun eigen bijdrage in de opvoeding van de kinderen. Zo hoort het te zijn. Probeer nu eens om de energie van de oorspronkelijke vader in jezelf te voelen als een universele stroom in de schepping. Het vaderlijke is beschermend maar ook uitdagend. Het nodigt je uit je eigen grenzen te verkennen en je angsten te overwinnen. Als je je in de handen van de moeder bevindt, dan geeft de vader je soms een duwtje, zo van: ga maar eens op stap; kijk eens wat er buiten in de wereld allemaal leeft en wat er daar allemaal voor jou te ontdekken valt.

Zo werken het vaderlijke en moederlijke samen, ze zijn niet in strijd met elkaar. Zie het beeld voor je van het moederlijke met de twee open handen.; die dragen jou zolang je dat wilt, maar die kunnen jou niet het nest uitwerpen, daarvoor zijn ze niet gemaakt. Daarvoor is er de vaderlijke energie die je dat duwtje geeft, die jou zegt: jij bent een uniek persoon; ga ontdekken wie je bent; maak fouten, struikel; ik ben bij je om je eventueel op te vangen; vertrouw op mij, ik stimuleer je en ondersteun jouw avontuur. Ook vanuit de vaderlijke energie komt iets koesterends en beschermends, maar gedurfder, je uitnodigend om in het diepe te springen. Vertrouw ook deze energie. Neem haar in je op. Kijk even waar die vaderlijke energie naar toe wil in jouw lichaam. Kijk of speciale plekken in jouw lichaam behoefte hebben aan deze stroom. En besef tenslotte dat als jij deze oorspronkelijke stroom, die van het moederlijke en vaderlijke samen, weer gaat herkennen in zijn ware gedaante, dan kun je dat ook gaan delen met andere mensen. Dan vertegenwoordig jij die universele liefdesstromen in deze wereld. Als jij ze in jezelf weet te herstellen – en dat begint met herkennen en begrijpen – dan help je het verleden te transformeren, dan ben je een licht in deze wereld waardoor het mannelijke en vrouwelijke weer samen gaan dansen. De kinderen van de toekomst gaan zo een betere kans krijgen om harmonieus op te groeien, om evenwichtiger en volwassener te worden.

Ik groet jullie vanuit dankbaarheid dat jullie dit op jullie willen nemen, en een voorbeeld willen zijn voor een nieuwe toekomst.

Wees gegroet.

© Pamela Kribbe

Tekstredactie: Ben van den Broek