Pamela Kribbe channelt Maria Magdalena

Lieve vriendinnen en vrienden,

Degene die vandaag in vreugde bij jullie is als een van jullie, werd vroeger Maria Magdalena genoemd. Ik ben haar ziel die nu tot jullie spreekt; ik zie jullie moed, en jullie toewijding om naar de roep van je ziel te luisteren en deze vorm te geven in de aardse wereld, een wereld die jullie vaak angst inboezemt.

Jullie verkeren in een tweestrijd. Aan de ene kant is er het verlangen om gehoor te geven aan je innerlijke stem door vanuit je hart te leven en vanuit je hartstocht vrij te zijn, jezelf niet meer te hoeven verbergen en volop te kunnen genieten van wat het aardse leven je te bieden heeft. Dit verlangen is je door je ziel ingegeven. Je ziel uit zich via via dit verlangen. Zij wilde hier zijn, van vlees en bloed worden, hier haar licht laten schijnen. Maar aan de andere kant heb je als mens van vlees en bloed te maken met remmingen die naar boven kunnen komen in de vorm van angsten, die je klemzetten, en die je doen schrikken en aarzelen. Juist wanneer je ten diepste vanuit je ziel wilt incarneren, hier wilt zijn, komt ook alles wat je hier in vorige incarnaties hebt meegemaakt naar boven. Daarmee doel ik op oude angsten, het gevoel hier niet welkom te zijn en van daaruit de neiging om van hier weg te vluchten. Energetisch gezien doe je dat door je lichaam te verlaten, en met name de onderste energiecentra daarin, je buik en je stuitchakra.

Wanneer je als mens een traumatische ervaring beleeft, trek je je terug uit de onderste chakra’s, uit het voelende, emotionele deel van je lichaam. Er ontstaat daar dan een open lege plek die kan worden ingenomen door energieën van buiten die niet bij je horen: angsten, schrik, onzekerheid, emoties die alom tegenwoordig zijn in de aardse sfeer. Wanneer jij het onderste deel van je lichaam, waar de gevoelscentra liggen, niet bewoont, hebben die krachten min of meer vrij spel. Dit zeg ik niet om je bang te maken, maar om je hier bewust van te maken, zodat je weet wat er gebeurt wanneer je besluit je ziel op aarde te laten incarneren, volledig vlees en bloed te laten worden.

Stel je de energie van je ziel maar voor als een lichtstraal die jou bereikt vanuit de hogere chakra’s, via je hoofd en je hart. Vanuit je hart kun je een verlangen ervaren naar vrede op aarde, naar levend licht en verbondenheid, en naar het jezelf mogen uitdrukken zoals je bent. Maar wanneer dit licht, dat je vanuit je hart kunt voelen, verder afdaalt – je zonnevlecht en buik in – kan het zijn dat de stroom daar stagneert. Ga bij jezelf na hoe dit bij jou is. En kijk er heel open en neutraal naar.

Je hebt hier nu al een paar keer contact gemaakt met je ziele energie. In die innerlijke tempel is er een sfeer van vrede en tijdloosheid die bij jou hoort. Voel die sfeer nu weer om je heen, en maak contact met je ziel.

Voel de aanwezigheid van je ziel als een zachte warme deken om je heen. Ze wil jou troosten en moed inspreken, want ze houdt van jou; je bent een deel van haar. Kijk nu vanuit die zachte, koesterende energie die jouw ziel je geeft, naar het gebied van de onderste chakra’s, het gebied van je maag, buik en stuitje.  

Kijk er nu heel zacht naar, en voel of daar iets stagneert.
Word je plekken gewaar die verkrampen of gespannen aanvoelen? Dat zou heel goed het geval kunnen zijn, want juist wanneer je je ziele licht dichter bij de aarde brengt, komen er delen in jou in opstand, die dit bijzonder gevaarlijk vinden, die hier bang voor zijn.
Mijn boodschap vandaag is dat we die delen er helemaal mogen laten zijn, en dat we ze zelfs mogen uitnodigen zich nog duidelijker te manifesteren. Het gaat er niet om deze delen van je zelf zo snel mogelijk weg te werken, te overwinnen. Dat zou een vijandige houding inhouden tegenover die delen. Nee, buig je juist naar hen toe, kniel bij ze neer, zie ze maar als verloren verdwaalde kinderen of zoals een herder verloren schapen zou zien. Maak voor jezelf een voorstelling van dat deel van jou dat zich verzet tegen de manifestatie van je ziel hier op aarde. Laat dat spontaan gebeuren.

Ik weet dat dit deel strijd in jou veroorzaakt. Vanuit je hart wil je vooruit, sneller gaan, het oude achter je laten. Maar kijk eens naar dit kind! Het wil wel met je mee, maar draagt een last bij zich waarvan het bevrijd wil worden. Die bevrijding kan er alleen maar komen via liefde en zachtmoedigheid. Ontvang dit kind; het vertegenwoordigt jouw angst en eenzaamheid, je pijn van hier op aarde zijjn. Kijk het eens goed aan, zie het in de ogen.

Wanneer je dit doet, kun je voelen hoe je ontspant, omdat je dan helemaal ontvangt die je bent. Alles mag er zijn.

Je hebt die ontspanning nodig, zo ontzettend nodig. Het leven is voor mensen hier op aarde te zeer een strijd geworden. En ontspanning werkt aardend, bevrijdend, openend. Vanuit ontspanning kan er humor en relativering zijn. Juist naar die kanten in jezelf die strijd opleverden, en die je nu blokkeren. Je bent niet voor niets mens geworden: dat is ooit een bewuste keuze geweest. Jouw ziel wilde de weg van het mens zijn bewandelen, dus met al die emoties waar je nu af en toe zo hevig mee worstelt. Die horen erbij, maken deel uit van je unieke ervaring op aarde. Geef ze dus de ruimte, geef ze een plaats!

Het licht is niet beter dan het duister. Dit wil ik graag toelichten. Jullie denken vaak dat het lichtste deel van jou, dat vervuld is van eenheid, vrede en licht, voorrang heeft boven het zogenaamde duistere deel dat bang is, zich verzet of wantrouwend is, zich misschien wil verbergen en helemaal niet van plan is zich bloot te geven. Kijk eens goed naar dat duistere deel van jezelf. Wanneer je het benadert met zachtheid en begrip, transformeert het. Kijk maar naar het kind!Wanneer je het aanraakt, wanneer je het ontvangt, wordt het een prachtig, levendig, creatief kind. Wat er dan ontstaat in een mens – die transformatie, die alchemie – leidt tot werkelijke verlichting. Dat is niet een uitstijgen boven het menselijke, niet een leeg worden van emoties. Nee, het betekent juist dat je ‘ja’ zegt tegen de volte van het aardse leven. Tegen alles wat er dan is en door je heen stroomt.

Het duister in jezelf is echt goud waard: wanneer het wordt aangeraakt door jouw bewustzijn, door jouw stille zachte aandacht, verandert het in een gouden kracht die helemaal geaard is, die niet wil wegvluchten en uit je buik opstijgen, maar die hier juist helemaal aanwezig wil zijn, zich wil verbinden met de aarde.

Voel die gouden energie nu in je benen en je voeten. Voel hoe de aarde jou nu ontvangt!

Je hoeft hier niet anders te zijn dan je bent. Je bent helemaal goed zoals je bent. Nodig dus de delen van jou waar je moeite mee hebt, uit om dichterbij te komen. Dat is de weg naar werkelijke transformatie. Dat is ook de bedoeling van je ziel! Jouw ziel weet heus wel dat jij blokkades ervaart als je naar buiten toe haar wil laten zien. Ze is zich ervan bewust dat jij haar nog niet helemaal kunt ontvangen. Er is in haar dus ook geen oordeel, wanneer jij dat nog niet helemaal kunt doen. Het is namelijk deel van jouw weg hier op aarde, het is jouw levensdoel om die blokkades onder ogen te zien, om ze liefdevol te begrijpen en je licht er doorheen te laten stralen op een zachte manier. Ze zijn geen blok aan je been, maar de weg. Want doordat jij je licht ermee verbindt, word je heel zacht van binnen en krijg je een diep begrip voor de pieken en dalen, de hoogtes en dieptes van het menselijk leven. En de zachtheid die er dan in jou ontstaat, de ruimte, en het begrip dat je hebt, deel je met andere mensen. Daardoor voelen zij zich thuis bij jou, niet veroordeeld, maar gezien in hun menselijkheid, en geaccepteerd.

Ook dat is de betekenis van lichtwerker zijn: dat je het licht laat doorstromen op de donkerste plekken in jezelf, in je eigen leven, zodat er vrede en ontspanning in jezelf ontstaan. Dat is de betekenis van zelfacceptatie. Dat is de energie die je door te geven hebt aan anderen. Voel je nu hoe rustig dat is, hoe stil, hoe zacht?

Ik ben dankbaar voor jullie aanwezigheid. Wij voelen hoezeer er op aarde een beweging gaande is naar een opener en zachter bewustzijn in mensen. Jullie dragen daaraan bij. Nu al, ook al heb je het gevoel ‘ik moet nog meer en anders’. Nee, Het is goed zo! Heb dus geen haast. Blijf ontspannen. Er is tijd genoeg, het gaat niet om tijd. Tijd is een illusie.

Ik groet jullie allen. Wees in vrede.

© Pamela Kribbe

Tekstredactie: Ben van den Broek