Pamela Kribbe channelt Jeshua
Lieve mensen, van harte welkom hier. Vandaag ben ik, Jeshua, bij jullie om te spreken over de realiteit van angst in jullie leven. Dagelijks hebben jullie te maken met angst binnen in je, Die weerhoudt je ervan om helemaal te zijn die je bent.
En wie jullie zijn, dat is zo wonderbaarlijk mooi:: jullie zijn engelen van licht.
In jullie geest, in jullie ziel, bestrijken jullie oneindig veel tijd en ruimte. Als oneindige wezens zijn jullie nu op aarde tijdelijk in een lichaam van vlees en bloed samengekomen om hier iets van dat licht neer te zetten en ook zelf te beleven. Want het gaat in dit leven hier op aarde om jou, om de kwaliteit van jouw bewustzijn in dit aardse bestaan. Jij komt hier om het goddelijk licht dat je bent, neer te zetten in de materie, en het zo op een heel andere manier te beleven dan je zonder dit lichaam zou doen. Je hebt er bewust voor gekozen deze ervaring op te doen: om een hogere kwaliteit van bewustzijn op aarde te realiseren. Jullie zijn allen met elkaar verbonden, en maken deel uit van een groep lichtwerkers zielen die al vele eeuwen lang bezig is die kwaliteit op aarde neer te zetten en te verspreiden.
Hierbij hebben jullie ook veel weerstand, afwijzing en bedreiging ontmoet. Jullie hebben nog elke dag te maken met de emotionele verwondingen die dat heeft veroorzaakt. Waar het om gaat in jullie reis op aarde is, zoals ik al zei, om hier een hogere bewustzijnskwaliteit te realiseren. Dit betekent dat jij meer een innerlijke weg bewandelt dan een uiterlijke. Jullie zijn hier allemaal om de Christusenergie in jezelf geboren te laten worden. Probeer dit vast te houden als de leidraad van je bestaan. Vaak zijn jullie vooral gericht op wat je daadwerkelijk neerzet in de buitenwereld op materieel vlak – succes, een aansprekende baan, overvloed. Maar daar gaat het niet om. Nee, het gaat om jou, om wat je innerlijk realiseert, in je hart, in je wezen, het gaat om de bewustzijnskwaliteit die je realiseert. Het gaat erom dat je het oorspronkelijke licht van het engelwezen dat je bent, helemaal laat neerdalen in je lichaam, door je emoties heen. Daarvoor ben je hier gekomen. Hoe dat precies uitwerkt op het materiële vlak is minder belangrijk. Als je sterft en weggaat uit dit bestaansgebied, dan is het belangrijkste wat je meeneemt de kwaliteit van je bewustzijn, en de rijkdom die je hebt ontwikkeld op innerlijk niveau.
Heb je jezelf liefgehad? Heb je de angsten in jezelf onder ogen kunnen zien en kunnen omarmen? Daar gaat het om. Dat is belangrijker dan al het andere.
En ja, als je dat hebt kunnen doen, als je jezelf hebt kunnen liefhebben en iets van je angsten hebt kunnen loslaten en overwinnen, dan ben je ook een stralende ster voor anderen geweest, dan heb je ook anderen aangeraakt en hen geholpen tot een groter en dieper bewustzijn te komen van zichzelf. Maar het voornaamste is dat jij je richt op jezelf. Je hoeft je niet bezig te houden met de resultaten van je bewustzijn in de buitenwereld, maar eerst en vooral met je in jezelf te verdiepen, met het verkennen van de diepere lagen in jezelf – lagen die oud zijn en die je ook vanuit andere levens meeneemt. Jullie komen hier met veel bagage. Het zijn niet alleen de angsten en pijnen van dit leven die je probeert te helen. Er zijn oudere levens werkzaam – levens waarin je daadwerkelijk te maken hebt gehad met dreiging en afwijzing om wie je was, vanwege het bijzondere, het speciale dat je hier kwam brengen. Het is nu tijd deze angsten onder ogen te zien en te gaan transformeren. Daar wil ik het vandaag over hebben. Ik wil het hebben over de realiteit van angst.
Angst in een subjectieve werkelijkheid die vaak niets te maken heeft met de wereld om je heen, maar heel veel met hoe jij dingen beleeft en met herinneringen die dat in je oproept. Ga maar eens na bij jezelf…
Ik wil jullie nu meenemen op een tochtje naar een groot oud, bos. Stel je maar het volgende voor. Je wandelt ’s nachts buiten … voor je ligt een donker woud. Je voelt je rustig en ontspannen. Met de sterren boven je aan het firmament voel je je bij het binnenwandelen van het bos opgenomen in een mysterieuze sfeer.. Rustig kijk je om je heen. Je voelt dat het bos slaapt. De bomen zijn in rust. Wel hoor je wat geritsel en andere geluiden, maar je voelt je er rustig bij, ontspannen, en je voelt ontzag voor het levende wezen dat het bos is. Via je voeten voel je het contact met de aarde en laat je je meevoeren op de weg die zich voor je ontvouwt. Ook al is het donker, toch vinden je voeten als vanzelf een weg. Zo kom je bij een open plek in het bos waar je gaat zitten. Onder een sterrenhemel kom je tot rust. Je voelt je helemaal thuis in het bos. Je voelt hoe je deel uitmaakt van de bomen met hun geuren, takken en bladeren. Je voelt je ook één met de andere levende wezens die daar wonen, en je staat open voor het mysterie van de nacht. Je bent niet bang, beschermd als je je voelt door het licht van de sterren.
Laat nu dit beeld even los en ga terug naar het begin van deze tocht. Je staat opnieuw op die landweg, maar nu voel je je bezorgd, beklemd, een beetje benauwd omdat het donker is en je eigenlijk niet precies weet waar je bent. Je gaat weer het bos in, maar je voelt een enorme tegenzin opkomen als je dat donkere woud voor je ziet. Je gedachten worden gejaagd, onrustig. Je denkt wie weet wat ik kan tegenkomen in het bos. Je struikelt over takken en je valt, omdat je niet goed oplet waar je de volgende stap neerzet. Beklemd en een beetje bang wandel je verder. Je hart gaat kloppen, want je hoort vreemde geluiden om je heen. Je bent bang … misschien komen er wel wilde dieren aan om je aan te vallen. Te midden van die opgejaagde gevoelens voel je hoe je adem stokt, en je weet je geen raad.
Deze beelden om je te laten zien hoe eenzelfde situatie heel verschillende emoties kan oproepen, afhankelijk van je begintoestand, afhankelijk van de houding waarmee jij een ervaring tegemoet treedt.
We gaan nu even terug naar het moment van angst, toen je je omgeven voelde door de vijandige houding van het bos. Je weet nu dat je het bos ook heel anders had kunnen beleven. Dat hebben we zojuist gezien.
Ga nu dus terug naar dat moment toen je je zo angstig voelde, bang voor het donker, omgeven door vijandige krachten. Ga heel rustig binnen in jezelf terug naar dat moment. Voel opnieuw die emoties van angst, maar zeg tegelijk tegen jezelf: ik ben het die bang is,. Het is niet het bos dat me dit aandoet. Het bos is wat het is. Dit gaat over jou. Dit gaat over hoe jij je verhoudt tot je angst. Kijk of je zo kunt doordringen tot jezelf. Kijk of dit je ontspant, je aandacht afleidt van wat er om je heen is: vreemde geluiden, het donker, de begroeiing,
Focus je nu op jezelf, op waar de angst is. Zit die in je buik, in je schouders of in je trillende benen?
Door je bewustzijn op te roepen ben je niet meer alleen met je angst. Via je bewustzijn kun je de angst omarmen, onder ogen zien en daardoor ook ontstijgen. Voel dat nu binnenin. Voel het binnen in je: dat bewustzijn dat jij groter bent dan de angst.
Dit is wat je te doen staat op momenten dat je wordt overvallen door angst: je groter maken dan de angst, en je bewust worden van de angst binnen in je, beseffen dat het niet gaat om de buitenwereld als datgene wat de angst opriep, maar om jou, om jouw reactie, om jouw beleving. Op het moment dat je dat doet, heb je stap één gezet.
Zoals je ziet volgen wij hier het schema dat Gerrit zojuist heeft uiteengezet.
Stap één in het omgaan met angst is dat je begrijpt dat het jouw ding is, dat het dus niet gaat om de buitenwereld, maar om jouw reactie erop, dat je op je laat inwerken hoe jij op de buitenwereld reageert, dat je gaat herkennen wat in jou zo sterk reageert op de buitenwereld, en dat je gaar herkennen waarvoor je bang bent.
De volgende stap is dat je afstand creëert tussen jou en de angst. Zodra je je bewust bent van de angst en de bron van de angst in jezelf zoekt, dus niet in de buitenwereld, heb je jezelf de mogelijkheid gegeven om contact te maken met de angst en die te onderzoeken. Hierbij kun je je de angst voorstellen als een kindje dat binnen in jou leeft en helemaal in paniek is. Dit kind kun je vasthouden, in je armen nemen en troosten.
Dat is de volgende en laatste stap nadat je de angst hebt herkend als een realiteit in jou.
Zodra je hem hebt gezien als een gestalte die tegenover je staat, en dus beseft dat jij de angst niet bent, kun je er bovenuit stijgen. Dan kun je ook warmte en liefde gaan voelen voor dat verloren stuk in jou, dat we zo vaak benoemen als het kind in jou. Je kunt er ook een andere gestalte aan geven, maar het kind weerspiegelt heel goed waar het hier om gaat in relatie tussen jou en je angsten. Zodra je contact maakt met het kind in jou, dat de angst weerspiegelt, kan het proces van emotionele heelwording beginnen. Dan ben je niet meer alleen met je angst. Dan heb je de engel in jezelf gewekt en heb je de mogelijkheid de angst te ontstijgen. Waar jullie mee te maken hebben in je leven van alledag, en vooral ook rond het thema spiritualiteit en werk, is angst om jezelf uit te drukken. Dus angst voor zelfexpressie. Jullie dragen allen een oude identiteit in je mee. Die heeft te maken met licht op aarde brengen, een nieuw bewustzijn dat afwijkt van het gewone, het gewoonlijke, een bewustzijn dat echt iets nieuws op aarde wil komen brengen. Dit nieuwe naar buiten brengen, hiervoor durven uitkomen, dat roept angst in jullie op.
Ik heb nu aangegeven op welke manier je met die angst zou kunnen omgaan. Maak dus dat contact met het gewonde kind binnen in je. Daarmee zet je een enorme stap vooruit op je weg naar zelfverwerkelijking.
Tot slot wil ik jullie nog één oefening meegeven die je kan helpen te ontdekken waar voor jou de angst zit, wat in jou die spanning oproept. Stel je daartoe voor dat het licht dat bij jou hoort, nu op jou neerdaalt. Dat licht, dat ben jij, dat hoort bij jouw ziel; het is het licht van je hoger zelf. Zie het neerdalen van dit licht maar voor je als een douche, die zich uitstort over je hoofd en je schouders, je lichaam binnen dringt bij je hart, en via je maag en je buik naar beneden stroomt. In plaats van dat je dit ziet, kun je het ook voelen. Dat licht is van jou, jij bent het.
Laat het maar uitstromen door je benen heen en de aarde raken. Je voelt je omgeven door vloeibaar licht dat je ontspant en blij maakt. Het danst om je heen, in de cellen van je lichaam en in je aura.
Stel je nu voor dat je in beide handen een bol hebt van dit licht, in elke hand dus een lichtbol. Voel hoe sterk deze lichtbollen verbonden zijn met je hart. Neem nu één persoon uit je dagelijks leven met wie je veel te maken hebt en die als eerste in je opkomt. Iemand die belangrijk is voor jou. Dan stel je je voor dat je een lichtbol aan die persoon geeft. Jij hebt onuitputtelijk veel licht tot je beschikking. Je geeft die lichtbol dan aan die persoon en je kijkt vervolgens hoe die ontvangen wordt. Kijk er heel neutraal naar. Je hoeft daar verder niets mee. Kijk dus hoe die persoon jouw lichtbol ontvangt. Vreugdevol, blij? Of schrikt de lichtbol die persoon af? Of weet hij of zij niet goed wat er mee te doen? Probeer dit eens uit voor jezelf.
Dit kun je gemakkelijk herhalen in verschillende situaties. Bijvoorbeeld in de situatie werk. Neem het eerste dat in je opkomt. Het hoeft niet heel precies gedefinieerd te zijn als werk in de betekenis van ‘betaalde baan’. Kijk eens naar een situatie in je leven waarin jij je creatieve energie probeert de wereld in te zenden. Stel je weer voor dat je een witte, glanzende bol van licht in die situatie geeft, dat je die uit je laat komen en deelt met anderen. Kijk nu hoe die bol ontvangen wordt. Goed, of hapert er iets? En als er iets hapert, waar dan?
Wat doet het met je, als jouw licht niet ontvangen wordt? Kijk eens naar een situatie waarin je voelt dat jouw licht niet ontvangen wordt, en voel dan wat het emotioneel met jou doet.
Wat doet het met het kind in jou? Is er teleurstelling? Angst? Heb je het gevoel dat je je licht dan niet mag inzetten? Dit zijn allemaal mogelijke reacties als gevolg van een gevoel van afwijzing dat je kunt krijgen wanneer je licht niet ontvangen wordt, als dat wat echt bij jou hoort en dat uit jouw hart wil stromen, niet goed wordt opgepakt. Vanuit de emotionele laag in je doet dit pijn, en doet je twijfelen aan jezelf: dat is het gewonde kind in jou. Het kan zelfs zo ver gaan dat je er somber van wordt en je aarding verliest. Dat je dus niet meer goed bij jezelf blijft en je heel erg je best gaat doen om toch maar door anderen geaccepteerd te worden. Maar je gaat het dan doen op manieren waardoor je ontrouw wordt aan je innerlijk licht. Het is uiterst belangrijk te zien wat er werkelijk aan de hand is als jouw lichtbollen niet ontvangen worden door je omgeving. Dat heeft in ieder geval niet met jou te maken. Je hoeft daar dus niet op te reageren. Het zegt iets over die andere persoon, die kan of wil het niet ontvangen. Het is aan die ander om het wel of niet aan te nemen. Laat dit dus bij de ander. Het is niet jouw taak die ander de lichtbol te laten ontvangen. Jij bent alleen verantwoordelijk voor het uitzenden van die bol, voor het laten uitgaan van die bol vanuit jouw hart. En als je voelt dat die bol niet welkom is, verbind daar dan geen oordeel aan, noch over die ander noch over jouzelf. Je hoeft die ander daar niet om te veroordelen, en vooral jezelf niet. De situatie is dan niet in balans. Van nature ga je dan zoeken naar mensen of een omgeving waarin jouw licht wel welkom is. Dit is het proces.
Durf het onder ogen te zien en te voelen als jouw licht niet ontvangen wordt. Ga dan niet mee in emoties en voel je dan niet afgewezen, want dan krijg je negatieve gedachten over jezelf, ga je jezelf veroordelen, in de trant van: ik heb het niet goed gedaan; die ander deugt niet; hij of zij begrijpt mij niet., ze zijn er niet aan toe. Door al die oordelen kom je in een negatieve stroom terecht die jou weghaalt van het blije gevoel in je hart, jouw hart dat zo graag wil stromen en het licht wil neerzetten. Durf je dus terug te trekken uit zo’n negatieve situatie, en sla dan een andere weg in.
Als je in zo’n situatie verzeild raakt van niet ontvangen, niet geaccepteerd worden met jouw lichtaanbod, laat je dan dus niet meeslepen door gedachten die jou erom veroordelen, maar laat die buitenwereld dan los, en volledig achter je. Want het gaat in je leven niet om de buitenwereld, maar om jou. Als je van binnen negatief geraakt wordt en je daardoor gekwetst voelt, dan gaat het erom je te ontfermen en neer te buigen over dat gewonde kind binnen in je, contact te maken met dat deel in jou dat zich dan gepijnigd voelt, angstig en alleen Dat is zelfheling, en ook dat is lichtwerk.
Zodra je dat doet, zodra je die verantwoording neemt, de buitenwereld loslaat en je buigt over jezelf, maak je het kanaal dat jij bent wijder, opener. Dan kan er meer licht doorstromen, en ga je een omgeving en mensen aantrekken die daaraan beantwoorden.
Er zijn mensen en werkomgevingen die wachten op jouw licht en die dat willen weerspiegelen. Geloof daarin.
Het is de bedoeling dat je die mensen en werkomgevingen vindt. Hoe meer jij je buigt over je innerlijk kind, over de angsten die er binnen in jou zijn, hoe meer je dit innerlijk werk doet, des te makkelijker gaat de buitenwereld daaraan beantwoorden.
Je hoeft je eigenlijk nooit te bemoeien met de buitenwereld, want het gaat om jou, om jouw innerlijk proces. Als jij je innerlijk werk doet, volgen daaruit vanzelf stappen. Dan komen er vanzelf situaties die jij nodig hebt. Dan komen er mensen die jou helpen het licht te verspreiden en te verankeren. Vertrouw op jezelf!
Ik dank jullie voor je aanwezigheid vandaag. Hierbij wil ik het laten.
Ik groet jullie.
© Pamela Kribbe
Tekstredactie: Ben van den Broek
